| << | Seznam kořenných hesel | >> |
Trčjm – Trdło
ein Trotz.
na truc něco děłati, (t. na wzdoru,
l.
na wzdory)
studio aliquid facere, ut alter ad iram commoueatur.
trutzen.
měłby ſe raděgi kořiti, on pak geſſtě trucuge.
deberet se potiùs humiliare, ille autem adhuc insultat.
er ſolte ſich lieber demüthigen, er aber thuet noch trutzen.
trotzig, halsſtarrig.
Má trucowitau hławu,
habet duræ ceruicis caput.
hat einen trotzigen Kopf.
Seine halsſtarrigkeit wird ein Vbles End gewinnen.
durch ſeine halsſtarrigkeit iſt er in die Schachtley kommen.
hat Lang genug getrotzet, endlich hat er ſich doch müſſen demüthigen.
ein wenig trotzen.
Proč mu někdy nepotrucugeſs?
mit trotzen Vberwinden,
podjwám ſe, kdo koho přetrucuge.
ſtecken, ſtoſſen.
VI/684
ut
gá do tebe kord ſtrčjm, (t. wrazým)
ego in te gladium figam.
Ich will in dich den Degen ſtechen.
Strčiłby ho do pytle,
in saccum illum intruderet.
Er thäte ihn in Sack ſtecken.
Strčił ho až hned padł,
trusit illum ut statim ceciderit.
Er hat mit ihm geſtoſſen, daß er niedergefallen iſt. ¤
Nota: ille Accusatiuus personæ pulchrè mutatur in Instr. ut
Strčił njm, až hned padł. co ge pak tebau kozeł ſtrčił, (t. hodił.) ſtrčił pero za vcho
etc.
hat mit dem Degen υielmahl in die Thüre geſtochen.
strkał njm wen z domu: ale nemohł ho wyſtrčiti.
trudebat illum ex domo, at non poterat illum extrudere.
Er hat ihn wollen aus dem haus ſtoſſen, hat ihn aber nicht können ausſtoſſen.
was eingeſteckt iſt, gantz
VI/687
Vnd gar einſtecken. ¤
ut
kułku w ručnicy nedoſtrčenau, doſtrčiti. doſtrčiti někoho aby padł. ſtrčił njm až wráworał, a on ho potom doſtrčił, tak že hławau dołu zſpadł.
2
do
(na giſté a náležité mjſto wundati)
ad certum locum protrudere,
auf gewiſſen Ort ſchieben, fortſtoſſen.
rádbych ten kámen tam doſtrčił, a nemohu.
libenter hunc lapidem usq illuc protruderem, peruoluerem, et non poſsum.
Ich wolte gerne den Stein biſs dahin weltzen, Vnd kann nicht.
anſtecken.
ut
naſtrčił ptáka, pečeni na rožen.
infixit auim, aſsaturam in ueru.
hat den Vogel, den Braten an den Bratſpieſs geſtecket.
Naſtrčił ho na kůł.
ad palum illum infixit,
hat ihn an den Pfal angeſtecket.
2
do
Naſtrčiti,
cum Accus.
(naſtražiti)
ut
on ho tam naſtrčił (t. naſtražił)
ille ipsum studiò illuc commendauit.
er hat ihn mit Fleiſs dahin geſtellet. ¤
Cum Dat.
(nawrhnauti, nawrcy, nahoditi)
ut
naſtrčił mu to neſſtěſtj,
hoc infortunium ille ipsi causauit,
das Vnglück hat er ihn υerurſachet. ¤
Naſtrčił mu hůl, a on přes nj vpadł.
obtrusit ipsi baculum,
VI/689
et ille cecidit.
Schwałně mu to naſtrčił, aby padł. Samť mi ho kozeł naſtrčił, (t. na harc dał, nahodił)
etc
Man hat groſſe Mühe mit fortſtoſſen des steines gehabt.
υon ſich ſtoſſen, weg ſtoſſen. υerſtoſſen, υerwerffen.
ut
odſtrčił ho, (totiž od auřadu, od panny, a od čehokoli giného) odſtrčili mne co kotě od młýka. co mne odſtrkugeſs?
fortſchieben, fortrucken, fortſtoſſen. ¤
ut
poſtrč to dále,
l.
poſtrč tim dále.
trudas hoc parum ulterius,
ſtoſſe es ein wenig weiter.
vdeřił ho, až njm poſtrčił. poſtrč ſem tu konwicy
etc.
υerachten.
Každý tim poſtrkuge. Poſtrkugj nebohým, gak chtěgj.
Vnterſtoſſen, Vnter ſchieben, Vnterlegen.
Muſýš podſtrčiti, aby wegſs było. co to podſtrkugeſs?
Item
Podſtrčiti (podwrhnauti, t. wěc złau za dobrau)
Supponere rem malam, pro bona. ¤
podſtrčił (podwrhnuł) mu złý ſukno, za dobrý.
zu ſtoſſen.
ut
přiſtrčiti k břehu,
appellere ad littus,
přiſtrčiti něco k něčemu; přiſtrcił Swjčku k kaudeli, a hned hořeła, až shořeła, a k tomu ceła chałupa wyhořeła.
Item idem quod
poſtrčiti,
protrudere,
fortrucken.
poſtrč ſem toho kałamáře.
durchſtechen, durchſtoſſen.
to ſuknoby prſtem proſtrčił. (t. propjchnuł)
istud pannum digito perforaret,
man könnte das tuch mit dem Finger durchſtoſſen.
Proſtrkał pečeni čeſnekem,
l.
čeſenkem. (t. proſſpikował.) nech tak, wſſak toho neproſtrčjſs. Nit ſkrz gehłu proſtrčiti.
Meth.
proſtrkati. (promrhati) mizerně to proſtrkał.
Er hat ſein Geldt hin und her υerthan.
swý děti ſem tam rozſtrkał.
υon einander ſtoſſen.
anſtoſſen.
ut
vſtrčił ho drobet, (t. zawadił ô nėho)
parùm illum trusit,
Er hat an ihn wenig angeſtoſſen.
anſtoſſen.
ut
Vſtrčił ſe drobet ô dweře)
impegit parùm ad portam,
er hat an die Thüre wenig angeſtoſſen.
Meth.
(Vrazyti ſe, zhorſſiti ſe.)
hinc
einſtecken, einſtoſſen.
ut
kord bych do něho wſtrčił.
gladium in ipsum infigerem.
ich thäte den Degen in ſein Leib ſtecken.
wſtrčili ho do žałaře,
in carceres illum intruserunt.
man hat ihn in die Gefängnuſs geſtecket.
Wſtrče ruku zapás, mohłby to vděłati.
ausſtecken, ausſtoſſen, austreiben, hinaus werffen, ausſchlagen.
Wyſtrčił ho zdomu.
ex domo illum extrusit.
hat ihn aus dem hauſs geſtoſſen.
VI/697
sſenkyřka wyſtrčiła wěnjk. Wyſtrčiti z pořadku, z obce, z bratrſtwa (t. wyłaučiti) wyſtrčiti něco wen z okna, na dům, na ſtřechu, na Vlicy
etc.
Item
wyſtrčiti. (někoho na nebezpečné mjſto poſtawiti, wyſłati,)
ut
wyſtrčił ho na sſpic, wyſtrčił ho tam.
die Schuld nach Vnd nach Stückel weiſs zahlen.
Wyſtrkał mu to po drobtu, tak že toho máło vžił.
υorwerffen. ¤
hinc
aufſtecken.
ut
wztrčił ptáka na Sſpic žerdě,
imposuit auim super cuspidem perticæ.
hat den υogel an Spitz der Stangen aufgeſtecket.
dał wztrčiti na swůg dům dwě makowice. wztrčił pero za vcho
etc.
υerrigeln, den Rigel fürthuen.
Zaſtrč
VI/699
Záworau, ſochorem dweře, wrata
etc. Sic
zaſtrčiti čepem djru. zaſtrčiti traubu. zaſtrčiti pſanj za wokno, (t. wztrčiti)
2
do
Zaſtrčiti, (załožiti, zawundati, schowati)
abstrudere, aliquò ponere,
υerſtecken, υerlegen.
Kdo wj, kam on to zaſtrčił.
quis scit, quorsum hoc abstrusit, posuit,
wer weiſs, wo er es hin υerſtecket hat.
někam to zaſtrčił, (t. schował, połožił) a nemůže toho nagjti. zaſtrčił to do kauta.
3
tio
Zaſtrčiti
cum Instr. personæ. ut
wſſudy njm zaſtrčj, (zawłáčj, zadėłagj, t. wſſudy ho wyſyłagj, a on wſſechno muſý zaſtati, děłati)
in
VI/700
omnibus rebus illo utuntur,
man brauchet ihn in allen Sachen.
herunter ſtoſſen, herabſtoſſen, herunter werffen.
zſtrčił ho dołu z ławice, z leſſenj
etc.
Deriuata.
Tartſch,
â Bôemico.
k terči ſtřileti, do terče trefiti, terċe chybiti,
l.
terče ſe chybiti.
mit hörnern ſtoſſen.
hrozně ten wůł po něm trkał.
der mit hörnern ſtoſſet.
ut
trkawý wůł, beran, kozeł
etc.
der Ochs hat dem Mann offt mit denen
VI/703
hörnern geſtoſſen.
ě contra,
ten wůł hrubě ho vtrknuł, (t. dał mu gednu ránu)
iste bos dedit ipsi cornu magnum ictum, hoc est unum ictum, et non plures.
der Ochſs hat ihn mit den hörnern geſtoſſen. nemlich nur einmahl.
mit hörnern durchſtoſſen.
ut
tak dłauho na dweře trkał, až
VI/704
ge protrkał,
intellige per plures ictus.
ten wůł ty dweře protrknuł.
id est uno ictu cornu foramen fecit.
mit hörnern ausſtoſſen. ¤
ut
wytrknuł mu woko. wytrkał ho wen zchłýwa.
| << | Seznam kořenných hesel | >> |