| << | Seznam kořenných hesel | >> |
Wjm – Zápowěd
ich weiſs.
u.
wědjm.
Phr.
Newjm co děłati,
cum Instr.
radoſtj, žałoſtj, hněwem,
Nescio, quid præ gaudio, dolore, ira facere debeam.
Ich weiſs nicht, was ich Freüden, Beyds, Zorn halber Thuen ſoll!
das Wiſſen.
wiſſendt.
wiſſentlich.
Wiſſenſchaft.
VII/222
Mým wědomjm ſe to neſtało,
me sciente non est hoc factum.
Mit meinem wiſſen iſt es nicht geſchehen.
Vnwiſſendt.
Vnwiſſenheit.
Adag.
Newědomoſt hřjchu nečinj.
zu υerſtehen geben.
bewuſt.
Adag.
Kdo ſebe swědom, Zaſměge ſe kłewetám.
Zeugnuſs.
hinc.
ich zeüge, Zeugnuſs gebe.
die Zeügnuſs.
Composita ex
Swědčjm,
sunt perfecta, Imperfectum formant in
ugi.
ut
wyſwědčugi, wyſwědčował, wyſwědčowati
etc.
was der andere ſaget, bejahen, Bekrüfftigen.
ut
On mu toho doſwědčował.
etwas halb, Vndt halb zeügen.
On mu mnoho naſwědčuge, ale nemnoho ſe k prawdě schyługe.
Vberzeügen.
Vberwieſen.
ausſagen, bezeügen.
ut
ten swědek toho, co ty přednáſſjſš, newyswedčił.
Ausſag.
Wyſwědčenj
autem est genericum, et comprehendit omnia attestata.
erfahren.
Cum Gen.
Před dwauma dnjma teprw gſem ſe toho dowěděł.
primò ante duos dies hoc resciui.
Ich hab es erſt υor zweyen Tägen erfahren.
erfahren.
regit Accus. ut
gá to od něho, (neb ſkrz něho) zwěděł.
erforſchen.
Adag.
Ne wſſeho zwjdeg, budeſs dłauho mład.
Kundtſchafft.
gjti, choditi, poſłati na zwědy,
ire, mittere exploratum,
Kundtſchafft halber gehen, ſchicken.
był na zwědjch,
fuit pro explorando,
er iſt Vmb die Kundtſchafft geweſen.
Ex
Zwjm
fiunt Decomposita perfecta. ut
wyzwjm. ¤
Imperfectum formant ex Freq.
Zwjdám.
ut
wyzwjdám.
υorſehen, ZuVorſehen, υorhin ſehen.
υorſehung,
erforſchen, ausforſchen, ausſPähen.
Nota ab Imperatiuo,
wěz,
fit
Wězčj,
uel
Wěſſtj,
adj.
(mnoho wědomy,)
perquàm gnarus,
hoch erfahren.
Item,
hadač,
uaticinator,
Wahrſager.
Zeitung.
zu wiſſen thuen.
hinc
ich υerkündige.
υerkündigung.
υerkündiger.
υorſagen.
υorſagung.
ſagen, andeüten, offenbaren.
At w kratkoſti powjm,
ut breuibus dicam,
kurtz zu ſagen.
Gá to powjm Pánu.
ego hoc notificabo Domino,
Ich will es dem herrn andeüten, ſagen.
Počkeg, powjm na tebe,
expectes reuelabo hoc contra te,
Warte ich will es ofenbahren.
ſag niemanden nichts.
Adag.
Nepowjm žádnému, co prawiſs. (t. neſliſſjm, nerozumjm)
quando quis loquitur aliquid, et alter illum uel non benè audit, uel non intelligit, quid loquatur.
Geſchrey Sag, gemeine Sag.
Wohl υerhalten.
Vbel υerhalten.
bößes Geſchrey haben.
W Złau powěſt přigjti, (w pokřik přigiti, złého gména nabýti)
diffamari,
ins Geſchrey kommen.
Ex
Powjm,
fiunt Decomposita perfecta. ut
wypowjm. ¤
Imperfectum formant tempus ex Freq.
powjdám,
ut
wypowjdám.
terminationem
ugi
non admittunt.
die Rede ſchlieſſen.
Nedopowěděł swé řeči, nedopowěděł wſſeho,
non finiuit suum sermonem, non dixit omnia.
Er hat ſeine Rede nicht υollbracht, er hat nicht alles ausgeſaget.
wenig zu υerſtehen geben.
Něco mi tak napowěděł.
aliquid mihi insinuauit,
er hat mir etwas wenig zu υerſtehen geben.
Napowěděł, ale nedopowěděł. Proč napowjdáſs, když nemáſs dopowědjti.
anmelden.
Proſým nechť
VII/234
mne v G. M. Pána opowj.
rogo, insinuet me apud Illustriſsimum Dominum.
Ich bitt, er wolle bey Ihr Gnaden dem herren, mich
insinui
ren.
hned Pána opowjm,
statim Dominum insinuabo,
ich will den herren alßo baldt anmelden.
Anmeldung.
Anmelder.
ſich anmelden.
dał ſe giž Pán opowědjti?
curauit se Dominus iam insinuari,
hat der herr ſich laſſen anmelden.
Item,
ueniam poscere,
Vmb Erlaubniſs bitten.
Gá ſe v twýho Pána opowjm.
VII/235
gá ſe Panj tu opowjdám
etc.
antworten.
Pyſſně, zpurně, trucowitě odpowjdati.
responsare, insultare.
hoffärtig, trutzig antworten.
2
do
Odepřjti,
recusare, negare, denegare,
υerſagen.
3
tio
diffidare, mortem, uel damnum corporis afflictiuum minari,
abſagen.
ut
on mu odpowjdá, odpowěděł.
er Thuet ihm abſagen, Er hat ihm abgeſaget.
die Antwort.
Item,
Odpowjdánj,
diffidatio,
Abſagung.
Abſager.
υorſagen.
Gá gſem mu to dáwno předpowěděł, že ſe mu tak ſtane.
υorſagung.
υorſager.
zuſagen, υerheyſſen, υerſprechen.
připowěděł mi rukau dánjm.
Zuſag, υerheyſſung,
Item.
Sponsalia,
υerſprechnuſs.
ut
Magj ſpołu přjpowěd.
habent simul sponsaliæ.
Sie haben mit einander υerſprechnuſs.
ſPrichwort.
Zuſpruch, arrest thuen.
ut
Připowěděł ſe na geho statek, na geho oſobu.
condixit, seu arrestauit ipsius bonum, ipsius personam.
Er hat einen Zuſpruch. (arreſt) auf ſein Gutt, auf ſeine Perſohn gethan.
Zuſpruch.
Zuſprecher.
Inter condicentes, est regula juris, si sint creditæ eiusdem quælitatis.
Kdo prwnj čaſem, prwnj práwem.
qui prior tempore, prior jure.
Nota.
Přjpowěd,
et
Obſtawuňk. připowědjti ſe,
et
obſtawiti,
differunt inter se, nam
Obſtawuňk,
arrestatio rem
VII/238
alienam et præsentem in Specie.
Přjpowěď
autem, arrestat, non tantùm præsentia in Specie, sed omnia bona in genere, siuè adsint, et siuè absint, et siue condicens de illis sciat, siue nesciat.
υerſprechen, zuſagen.
Item
condicere, condictionem facere,
ZuſPruch thuen.
on Včinił přjpowěd na geho statek, na geho oſobu.
ille fecit condictionem ad ipsius bona, ad eius personam,
Er hat einen Zuſpruch auf ſein Gutt, auf ſeine Perſohn gethan.
ausſprechen.
Ausſag, ausſPpruch.
beichten.
Spowjdał mne geden Kapucýn.
Beicht.
BeichtVatter.
BeichtStuhl.
beichten.
Spowjdał gſem ſe gednomu Kapucýnu.
deren übrigen Leüthen Beicht hören.
ut
giž gſem ty lidj tam doſpowidał. Pugdu, a doſpowjdám ty lidj.
Beicht υorrichten.
ausſprechen.
zu Recht ſprechen.
Takto ô tom wypowjdagj, a z práwa nacházegj
etc. hinc
Ausſpruch.
υerweißen.
Netoliko z měſta, ale y z cełé země ho wypowěděli.
Non tantum urbe, sed tota prouincia illum proscripserunt.
Man hat ihn nicht allein der Stadt, ſondern auch des Landes υerwieſen.
υerwieſen.
aufkündigen,
ut
wypowěděł mu wognu,
denunciauit ipsi bellum,
er hat ihm den Krieg aufgekündiget.
Wypowěděł mu Summu,
er hat ihm die Schuldt Summa aufgekündiget.
denunciauit ipsi solutionem debiti, siue fiat actiuè, siue paſsivuè. id est uel ut pecuniam de
VII/243
bitam recipiat, uel ut pecuniam debitam soluat. Sic
wypowědeł mu ſłužbu,
edixit ipsi seruitium, renunciauit seruitio:
seu dixit, se non uelle amplius seruire.
υerbitten, υerſagen.
Zapowěděł mu tam choditi,
prohibuit ipsi, ne illuc eat.
Er hat ihm dorthin zu gehen υerbotten.
υerboth.
einn υerbott thuen.
| << | Seznam kořenných hesel | >> |