| << | Seznam kořenných hesel | >> |
Wyknu – Wykrageti
ich gewöhne.
ich gewöhne.
ut
Nawyknuł dobrý kauſký gjſti.
gewöhnt.
Nawykłý lid,
populus asuefactus.
Gewohnheit.
Gewohnheit.
gewohnen.
2do
Okrotnauti,
incipere mansuescere,
in Sign. autem perfecta,
mansuescere,
anfangen Zahm zu werden, Zahm werden.
ut
Giž tam drobet obwyká. howada brzo obwyknau.
3tio
Na něčem přeſtati, s něčim spokogenu býti,
acquiescere, contentum eſse,
zufrieden ſeyn. dabey υerbleiben.
Et in hoc sensu præter Dat. pulchrè admittit præp.
na.
ut
Gá nemohu na tom obwyknauti;
ego non poſsum huic rei acquiescere.
ich kann dabey nicht υerbleiben.
Giž na tom gednau obwykł,
VII/468
l.
obwyknuł,
jam semel huic rei acquieuit,
Er iſt ſchon einmahl darmit zufrieden geweſen.
Chceli natom obwyknauti, dobře, nechceli, ať tak nechá.
Si uult hoc acceptare,
l.
acquiescere benè: si non relinquat,
Wann er will darein gehen, wohl, wo nicht, ſo laſſ er bleiben.
Nota Imperfecta uerba Composita, huius 3iæ Significationis, nempè
obwykati, owykati,
formant tempus præsens præter ordinarium,
(obwykám)
etiam in
ugi.
ut
obwykugi,
quod suum Singulare iterum format præteritum, Et Inf. secundùm regulas Gramæ. sicuti omnia alia uerba faciunt, ut
obwykował, owykował, ¤ On giž na tom obwykuge,
iam acquiescit.
Er iſt ſchon
VII/469
darmit zu friden.
Předeſſle na tom giž obwykował,
Antea jam in hoc acquiescebat,
Er hat υor dieſem schon dabey υerbleiben wollen.
etc.
Gewohnheit. ¤
ut
dobrý, złý obyčeg.
bona, mala consuetudo.
Weřegný obyčeg,
uniuersalis consuetudo,
allgemeine Gewohnheit.
Obyčeg, geſt wýborný práw wykładač, (
l.
wykładateł)
consuetudo, est optima legum interpres. Ius Ciu. Bohem. C. 89.
z obyčege to děłá, (t. łeda było)
Er iſt υon wunderbahren Sitten, Gebärden,
humo
rem.
Gebrauch.
on má ten obyčeg,
habet hoc in usu,
Er hats im Brauch. ¤
Nemá toho obyčege. neměg toho obyčege. złý to obyčeg. Wzýti ſobě něco w obyčeg.
Nota. Phr.
wzýti ſobě někoho w obyčeg, (t. zlechčiti, málo na něho dbáti, nevſſetřowati)
uili habere,
wenig achten.
dáti ſe w obyčeg,
authoritatem suam prostituere, nimis familiarem se facere,
ſich ſehr gemein machen. ¤
ut
Nedaweg ſe gjm w obyčeg
etc.
Gebrauchlich,
Neobyčegný.
VII/471
2do
Consuetudinarius,
gewohnlich.
3tio
Ordinarius,
ut
to ge obyčegný hoſt. (každodenj)
ille est ordinarius hospes,
Er iſt der gewöhnliche,
ordinari
Gaſt.
Gebraüchlich, Gewöhnlich, Gemeiniglich.
Neobyčegně.
entwöhnen, aus der Gewohnheit kommen.
Od zwykłoſti odweſti, (odnaučiti)
desuefacere.
entwöhnen.
Vngewohnheit.
Geſchrey.
gaký gſau to powyky na vlicy?
quales sunt isti clamores in platea?
Was iſt das υor Geſchrey auf der Gaſſen?
at spectat ad
wýſkám.
gewöhnen.
ut
snadno cyzý ſtrawě přiwykne.
facilè alieno uictui assuescet.
Pomału přiwykám gegich ſtrawě.
paulatim asuesco illorum labori.
Přiwyknuł prácem,
assueuit laboribus.
2do
W cyzyně, neb neznámotině,
VII/473
aneb w proměnėným mjſtě zdowacněti, (t. neſtegſkati ſobě, neteſkniti, seznamiti ſe, zwykati ſobě)
assuescere,
gewohnen.
ut
Gá gſem tu nemohł dłauho přiwyknauti. (t. dłauho ſe mi ſtegſkało.) Za den, za dwa přiwykne, (t. wſſechna mu teſknoſt odegde) bude ſe mu ſtegſkati, dokad nepřiwykne, (t. dokud ſe neſeznámj) než geden přiwykne, hrozně ſe ſtegſká. (t. než ſe seznámj) djtě hned mezy ginyma přiwykne. (t. seznámj ſe, a nebude teſkniti.) giž tam přiwyknuł. (t. giž mu ſe tam neſtegſká)
etc.
arbeitſamb.
Nepřiwykłý.
Gewohnheit.
Geſt gen ô přiwyknutj činit. (t. dokad nezwykne.)
Nepřiwykłoſt.
gewohnen.
Zwyknuł dobře gjſti, pjti, dłauho łyhati, ráno wſtáwati
etc.
consueuit benè commedere, bibere, diu dormire, manè surgere
etc.
Zwyknuł prácem,
assueuit laboribus.
gewohnt.
On
VII/475
geſt zwykłý brzo gjdati, dłauho łýhati, ráno wſtawati.
Est assuetus tempestiuè commedere, diu dormire, manè surgere
etc.
Er iſt gewonet baldt zu eſſen, lang zu ſchlaffen, früh aufzuſtehen.
etc.
Zwykłý prácem
etc.
Nezwykłý.
Gewonheit.
Item,
usus.
Brauch.
to ſłowo negni w zwyku, (t. zwykłé, w zwykłoſti,)
hoc uerbum non est in usu,
das Wort iſt nicht im Brauch.
| << | Seznam kořenných hesel | >> |