Wyžeł,
g. m. (q.
wyžeň, od wyháněnj)
aliter
Wyžlenec,
g. m.
(pes při łowě skrytau zwěř wyhledáwagicý, a wyháněgicý, sljdnjk,)
canis odorus, sagax, uestigator, VII/490spierhundt.
Wýžle,
dim. g. m. in Gen.
wýžlete.
Nom. pl.
Wýžłata
etc. est magis in usu, quàm
wýžeł.