| << | Seznam kořenných hesel | >> |
dmu – Na-
aufblaſen.
ut
dmauti vſta, dmauti měchy,
inflare, buccas, folles,
das Maul, Blaßbalg aufblaſen.
Blaſen, hauchen.
Kowář dýmá (
subintelligitur,
mėchy na oheň)
faber folle sufflat ignem.
ich pflege zu blaſen.
On mu degmáwá.
Blaßbalck.
Rauch.
adag.
dým ſe pro tepło trpėti muſý. (t. nėco pro něco: nepohodlj, propohodlj) Radſſi on k bohatýmu dýmu. (t. Bohatſſj kuchyni, k hognėgſſjmu ſtołu.)
rauchfang.
Item
(djra w Strźeſſe pro wjtr, neb ſwėtłoſt vděłaná)
foramen propter aerem
II/134
et lucem factum.
Stuben ohne often.
hohlmachen.
est affine verbo
dmu,
Et ideo utrumq hîc cum suis compositis, tractabo.
Nota:
2
do
dmu,
et
dugi
Significat etiam,
(zwegſſugi, wywegſſugi)
elevare, tumefacere,
Schwellen.
ut
dmauti,
l.
dauti wodu,
elevare aqvam,
Waſſer ſchwellen.
dmau ſe wody,
tument aqvæ,
das Waſſer ſchwellet auf.
hohl.
ge to dutým djłem děłáno.
das hohl iſt.
Composita ex
dmu,
et
dugi,
sunt perfecta, ut
nadmu,
fut. Imperfectum formatur ex Iterat. ut
nadýmám,
præs.
aufblaſen.
Kowář giž nadýmá, bude brzo dýmat.
faber jam inflat follem, brevi sufflabit.
nadmuł, (t. měch, hubu, dudy)
inflavit follem, buccas, utriculam,
hat aufgeblaſen, den Blaſsbalck, Maul, Sackpfeiffen.
aufblaſen. ¤
naduł tłamu,
II/136
(řjkáme, když ſe kdo hnėwá)
inflavit buccas.
aufgeblaſen.
nadutý hołub. ¤
Meth.
(pyſſný, t. kdo ſe pýchau duge)
inflatus, Superbus,
ſtoltz.
einblaſen.
hinc.
zornig ſein.
co ſe pak nadýmáſs?
qvid ergo irasceris?
Giż nadýmá hubu, (t. k hnėwu)
aufgeſchwollen.
Schwulſt.
aufſchwellen.
er Schwillet das Waſſer auf.
wydmuły ſe,
l.
zduły ſe wody,
elevatæ sunt aqvæ.
die Wäſſer ſein aufgeſchwollen.
| << | Seznam kořenných hesel | >> |