| << | Seznam kořenných hesel | >> |
Křiċjm – Zakřjknauti
ich ſchreye, ich kreüſche.
Křjćj co má hrdła,
l.
wſſjm hrdłem, (t. cełým
III/625
hłaſem)
Geſchreü.
Schreyechtig.
má křikławý hłas.
etc.
ein gemein Geſchrey.
Geſchrey, Lermen.
ein Geſchrey, Lermen.
υiel Schreyen.
doſti toho nakřiċeł
etc.
ermahnen, daß man nicht ſchreyen ſolte, anſchreyen.
Muſył ge okřjknauti, aby młčeli.
Vberſchreyen.
Každýho on překřičj, ziadný ho nepřekřičj.
υon dem groſſen ſchreyen die heiſcherkeit bekommen.
ſich Vberſchreÿen
~.
Lautſchreyen, jauchtzen.
ausſchreyen.
ut
on to rozkřiċeł (t. rozhłáſył)
mit ſchreien heraus ruffen.
ut
ſotwa ho z hoſpody wykřičeł.
etc.
mit dem ſchreyen erhalten.
ut
předce to na něm wykřičeł,
etc.
ausſchreyen,
on to wykřičeł
etc.
ausſchreyen.
Giž to Biřic wykřiċeł
etc.
mit dem ſchreyen ausjagen.
III/630
Wykřjkał ho z domu wen
etc.
auffſchreyen.
Nenadále někdo wzkřjknuł
etc.
anſchreyen.
ut
wzkřjknuł na něho, gak naň tuze wzkřjkne, hned ho zakřikne
etc.
Laut ſchreyen.
υerſchreyen.
ut
zakřjknuł ho, ani młuwiti nemohł. On rád zakŕikuge, (do řeċi wſkakuge)
| << | Seznam kořenných hesel | >> |