Pupenjm,
-ił, -iti. (
â
pupen)
Sing. Imp. neut. Significat idem quod
pučjm ſe,
germino, ich ſchlage.
Pupenjwám.Freq.Composita ex
pupenjm
sunt perfecta. admittit IV/621easdem præpositiones, quas
pučjm ſe,
et in eadem Significatione, nempe,
po- wy-pupeniti.
Pupenjm ſe,
od- po- wy-pupeniti ſe,
idem absq
ſe.
Pupenjm,
Pupenatjm, Pupencowatjm.
Sing. Imp. Inch. in Præt:
pupeněł, pupenatěł, pupencowatěł,
Significat
(počjnám pupenec mjti)
incipio oculos habere, Ich fange an die Knoſpen zu haben.
Pupenjwám,
pupenatjwám, pupencowatjwám.
Freq.Composita ex illis sunt perfecta, cum Sequentibus præpositionibus.
Dopupeněti,
dopupenatěti, dopupencowatěti. (do konce zpupeněti.)