| << | Seznam kořenných hesel | >> |
Swět – Swjda
Licht.
Sed moderno
V/773
tempore non solemus illo in hac Significatione uti
2
do
(weliký Božj dům płný ſwětła a kráſy, totiž weſſkeren okrſlek Nebeſký, a Zemſký)
mundus,
die Welt.
Spauſta Swěta,
machina mundi.
3
tio
Significat ipsam terram
(okrſſlek Zemſký)
orbis terrestris.
Erdkrayſs.
4
to
(lidſké Pokolenj)
Iohan. 3. 16.
tak Bůh miłował ſwět, že Syna ſwého, dał
etc. Iohan. 2. 2.
Onť geſt obět ſlitowanj za hřjchy wſſeho Swěta
etc.
5
to
(Bezbožne Lidi)
Iohan. 15. 19.
Wy negſte z Swěta, ale z Swěta wywolił gſem Wás, Oni Swět gſau,
V/774
a ſwětſké wěcy miługj.
6
to
(mnoho lidj)
Ioh. 12. 19.
Swět poſtaupił po něm.
Sic dicimus,
wěc wſſemu Swětu známá. (t. wůbec známá)
Weltlich.
Morgenfruhe.
Math. 20. 1.
wyſſeł na vſwjtě, aby nagał děłnjky.
ich leüchte.
Math. 5. 16.
V/775
tak ſwět ſwětło waſſe (t. přjkładem ctného žiwota.)
Es wird Licht. ¤
Adag.
Swjtá w žałudku, (když prázdný býti pocjná.) Neſwjtá mi z něho.
Licht, Kertze.
Wachszieher.
Leüchter.
Licht.
Gen. 1. 3.
Y řekł Bůh, buď ſwětło, a było ſwětło.
2
o
(těło błeſk dáwagicý)
luminare.
Ibid. 11. 16.
Y včinił Bůh dwě Swětła weliká
etc.
3
io
(Swjce)
candela, lumen,
Licht.
lichtig.
Meth.
(srozumitedłný, patrný)
luculentus, clarus,
deütlich, klärlich.
Klärlich, deütlich, υerſtändiglich.
Klarheit.
Augentroſt.
ein Liechtmucken, Nachtmucken
Morgenſtern.
die Stuben.
ich erkläre.
Compositum eius est perfectum,
wyſwětljm,
fut.
wyſwětliti. (geſt wěc zatmėłau wyłožiti, wygádřiti, wygaſniti, wyłožiti, wykłádati)
explicare, declarare,
erklären.
Imperfectum habet in
ugi. ¤
ut
wyſwětługi,
præs.
wyſwětłował,
præt.
wyſwětłowati.
Inf.
Composita, ex
Swjtjm,
sunt perfecta, ut
rozſwjtjm,
fut. ¤ Imperfectum formant in
ugi, j,
secundum regulam Gram. mutato in
ě,
ut
V/779
rozſwěcugi,
præs.
rozſwěcował,
præt.
rozſwěcowati,
Inf.
erleüchten.
Iohan. 1. 9.
On geſt Swětło prawé oſwěcugicý každého čłowěka přicházegicýho na ſwět.
Meth.
(geſt wyvčiti, k ſrozuměnj poſłaužiti)
hinc
oſwjcený čłowěk, (t. rozumný, a maudrý,)
durchleüchtig.
leüchten.
Gá mu až domu poſwjtjm. poſwěť mi ſem, poſwěť Pánu.
Meth.
poſwjtiti někomu, (geſt wypáliti)
incendere,
anſtecken.
υorleüchten.
gá Pánu předſwjtjm, (t. poſwjtjm.)
anzünden.
Math. 5. 15.
Aniž rozſwěcugj ſwjce, a ſtawěgj pod kbełec
etc.
Steineüche.
| << | Seznam kořenných hesel | >> |