| << | Seznam kořenných hesel | >> |
Sſtěk – Sſtěp
hund Geſchrey.
hinc
bellen.
Iz.
gſau pſy němj,
VI/186
nevměgj ſſtěkati.
der Fuchs belfert.
der gern bellet. ¤
adag.
Pes ſſtěkawý, nebýwá kauſawý. (t. kdo hrubě hrozý, málo vſſkodj: nebo oprawdowě mſtiwj, býwagj mſtiwj, a młčeliwj)
hundt.
VI/187
Meth.
(gazýkotepec, žwáč, žwatłač, darmotłach)
blatrator, rabula,
Zungendreſcher.
das Bellen.
widerbellen, widerreden.
ausbellen.
wyſſtěkał na ſebe włka.
VI/189
Meth.
wyſſtěkał ſobě hůl na záda.
anfangen zu bellen.
Niáký pes tu zaſſtěkał, ten pſyk giž zaſſtėkáwá.
Item cum præp.
na,
allatrare,
anbellen.
ani na nás žádný pes nezaſſtěkał, nezaſſtėknuł,
nec nos ullus canis allatrauit,
Es hat Vns kein hund angebellet.
junger hund.
hündlein.
| << | Seznam kořenných hesel | >> |