Sſtěrb,
(hłáhoł vraženj kus hrnce, t. hliněné nádoby)
hinc
Sſtěrbina,
g. f.
(mezera w kragi hrnce wyłomená)
Item
(ſſkulina, rozpuklina, rozſedlina)
rima, Klums, Spalt, Ritz.
Sſtěrbinka,
dim. ¤ Item crena, Kreemb, Krim.
Sſtěrbjm,
ſſtěrbiti.
Sing. Imp. act.
(ſſtěrbinu děłám)
VI/191Composita perfecta ex eo sunt.
po, roz, wy, z, za-ſſtěrbiti, (potłaucti, roztłaucti něco hliněného) co ona za rok hrnců poſſtěrbj.
Meth.
zaſſtěrbiti, (geſt zaweſti, zawiniti, přečiniti) zaſſtėrbił coſy (t. zhřeſſił.)
Sſtěrbatý,
adj.
(mezerowatý, ſſtěrbinu magicý) hrnec, dčbán
etc.
Sſtěrba,
g. m. et f.
(kdo w zubjch mezery má, řjdkozubý.)
Sſtěrbák,
g. m.
(bylina)
intybus, endiuia, die Endiwien. ¤
małý ſſtěrbák,
scariola, weiſſe Endiwien.