| << | Seznam kořenných hesel | >> |
Chłubjm – Chłumek
ſich ſebſt rühmen, ſich Berühmen, prangen.
on ſe s tim chłubj.
ruhmredig, ruhmſichtig. ¤
Adag.
chłubné pljce, zhrnce łezau.
Rühmung, Vberhebung. Ruhmredigkeit.
Adag.
chłauby s pyteł, Lžj s dwa. (o těch kteřj mnoho młuwj)
2
do
Chłauba,
g. m. Significat idem qvod
Chłubnjk.
ostentator, arrogans.
Composita ex
chłubjm ſe,
sunt perfecta. ut
pochłubjm ſe,
Fut.
-ił ſe, -iti ſe.
II/509
Imperfecta fiunt ex Freq.
Chłaubám ſe.
ut
Pochłaubám ſe,
præs.
pochłaubał ſe,
præt.
pochłaubati ſe
Inf.
| << | Seznam kořenných hesel | >> |