Kabele,
g. f.
(kapſa, neb moſſna kożená,
III/291
neb łyčená,
ex Hæbr.
Kab,
unde etiam
kbeł
prouenit)
Kobr. ¤
adag.
kdo chodj s kabelj, toho Pan Bůh nadělj.
Kabonjm ſe,
kabonił ſe, kaboniti ſe,
Imp. Neut: alij
čaboniti ſe, (od báně, t. nadegmám ſe, hnėwám ſe) ¤
Perfectum eius est,
Zakaboniti ſe, což ge ſe zakabonił.