Josef Dobrovský: Deutsch-böhmisches Wörterbuch, Praha 1821.
Edice © Mirek Čejka, Vojtěch Černý, Boris Lehečka, Zuzana Leštinová, Michaela Novotná, Martin Stluka, Iva Trhlíková, Robin Ujfaluši
Verze: 6. 4. 2008
Seznam heslových slov výchozího jazyka (němčiny)
| A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Z [Předmluva k I dílu] [Předmluva k II dílu] |
Index českých slovních tvarů
| A B C Č D Ď E F G Ġ H Ch I J K L M N Ň O P R Ř S ſ T Ť U V W Y Z Ž 1 2 3 4 5 6 8 — |
Strany zdroje: II/333
Unverhört, adj. newyſlyſſený; adv. bez wyſlyſſenj.
Strany zdroje: II/350
Verhör, n. wyſlyſſenj, wyſlýchánj; zum Verhör ziehen, k wyſlyſſenj potáhnauti.
Strany zdroje: II/357
Vernehmung, f. wyſlyſſenj, wyſlýchánj.
Strany zdroje: I/183
Erhören, v. a. vſlyſſeti. Es iſt nicht erhöret, nenj ſlýcháno. 2) eine Bitte, wyſlyſſeti, exaudire; nicht erhören, oſlyſſeti. Die Erhörung, wyſlyſſenj.
Strany zdroje: I/183
Erhörlich, adj. co geſt k wyſlyſſenj, wyſlyſſitedlný.
Strany zdroje: I/230
Gehör, n. ſluch, mor. ſlech, auditus; ſcharfes Gehör, tenký ſluch. 2) ſlyſſenj, etwas aus dem Gehör haben, něco wěděti, mjti z powěſti. 3) fig. einem Gehör geben, někoho ſlyſſeti, wyſlyſſeti; zum Gehör gelaſſen werden, k wyſlyſſenj, k ſlyſſenj připuſſtěnu býti. 4) die Ohren, ſluchy.
Strany zdroje: I/242
Gewährung, f. wyſlyſſenj. 2) dopřánj. 3) půſobenj.