| << | A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Z [Předmluva k I dílu] [Předmluva k II dílu] | >> |
Unreinlich – Unſinn
324
Unreinlich, adj. nečiſtotný; die —keit, nečiſtotnoſt.
Unrichtig, adj. nepořádný; die Poſt geht unrichtig, počta chodj nepořádně. 2) neprawý; eine unrichtige Zahl, neprawý počet; —ges Gewiſſen, křiwé, neprawé ſwědomj.
Unrichtigkeit, f. nepořádnoſt, neſpráwa, neſpráwnoſt.
Unruhe, f. nepokog, inquies; anrichten, nepokog, různicy ſtropiti.
Unruhig, adj. nepokogný, inquietus; ein unruhiger Menſch, der nicht ſitzen kann, nepoſedný, nepoſeda; machen, nepokogiti.
Unrühmlich, adj. neſlawný.
Unruhſtifter, m. neklid, nezbednjk, buřič.
Uns, dat. nám, nobis; nás, nos.
Unſäglich, adj. newýmluwný, newyprawitedlný; die —keit, noſt.
Unſanft, adj. newolný; unſanft ſitzen, newolně ſeděti.
Unſättig, adj. neſytý. 2) nenaſycený, nenaſytitedlný.
Unſauber, adj. nečiſtý, neſſwárný, adv. —tě, ně; die —keit, neſſwara, neſſwárnoſt.
Unſchädlich, adj. neſſkodný, neſſkodliwý.
Unſchattig, adj. bezſtinný.
Unſchätzbar, adj. bezcenný, neoceněný, nepřeceněný, drahý; die —keit, noſt.
Unſcheinbar, adj. nezhljdný.
Unſchicklich, adj. nezpůſobný; zur unſchicklichen Zeit, newčas.
Unſchiffbar, adj. neplawný; die —keit, noſt.
Unſchlachtig, adj. diwý, ſurowý.
Unſchlitt, n. lůg, log, ol. poſwět, sebum; die Unſchlittkerze, logowice, logowá ſwjce, ſwjčka.
Unſchlitt-, logowý.
Unſchlüſſig, adj. rozpačný; ſeyn, na rozpacých býti.
Unſchmackhaft, adj. nechutný, nepochotný; adv. bez chuti.
nſchmackhaftigkeit, f. nechutnoſt, nepochotnoſt.
Unſchmerzhaft, adj. neboleſtný.
Unſchuld, f. newina, newinnoſt, innocentia.
Unſchuldig, f. newinný, innocuus; für unſchuldig erklären, za newinného wyhláſyti; ein unſchuldiges Kind, mládě, mdlaďátko mlaďátko , newiňátko; die unſchuldigen Kindlein, mlaďátka, pl.
Unſchwer, adv. lehce, netěžko; das iſt unſchwer einzuſehen, to geſt lehce k nahljdnutj. 2) Geben ſie mir es unſchwer her, dagj mi to ſem, nenjli gim za těžko.
Unſegen, m. klátba.
Unſelig, adj. neſſťaſtný; die —keit, neſſťaſtnoſt.
Unſer, genit. pron. pers. von mir; nás; unſer aller Herr, nás wſſech Pán; erinnern ſie ſich noch unſer? pamatugj geſſtě na nás? unſer einer, naſſinec.
Unſer, pron. poss. von uns; I. Conj. náš, noster; unſre, naſſe; unſer, naſſe; unſer Vater, náš otec; wir lieben unſern Vater, milugem otce ſwého; wir ehren unſern Stand, ctjme ſwůg ſtaw. 2) Absol. das Gut iſt unſer, ſtatek ge náš.
Unſerige, Unſrige, abstr. pron. poss. náš, naſſe; es iſt nicht ihre Schuld, ſondern die unſerige, nenj gegich wina, ale naſſe; das Unſerige, naſſe; die Unſerigen, naſſi, naſſincy.
Unſerthalben, Unſertwegen, Unſertwillen, adv. pro nás.
Unſicher, adj. negiſtý; Hand, Nachricht, Beweis, ruka, zpráwa, důkaz. 2) nebezpečný; dieſer Weg iſt unſicher, ceſta ta ge nebezpečná; die —heit, negiſtota, nebezpečnoſt.
Unſichtbar, adj. newiditedlný, newidědlný; fig. werden, zmizeti; die —keit, noſt.
Unſinn, m. neſmyſl.
| << | A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W Z [Předmluva k I dílu] [Předmluva k II dílu] | >> |